درمان پارگی تاندون انگشت

برای باز و بسته شدن انگشتان، تاندون های ظریفی وجود دارد که به کمک ماهیچه های ظریفی آنها را حرکت می دهند. اگر به دلیل فشار زیاد این تاندون ها پاره شوند، قدرت باز و بسته کردن انگشتان و دست از بین می رود. بنابراین باید ضمن درمان به مراقبت های پس از درمان آن ها نیز پرداخت و با استفاده از بریس های مخصوص آن را حمایت نمود.

پارگی تاندون انگشت چیست؟

تاندون های انگشتان بافت هایی هستند که به کنترل حرکت دست کمک می کنند. بریدگی عمیق انگشتان در قسمت کف دست، دست، مچ یا ساعد می تواند به تاندون های انگشتان آسیب بزند. پارگی تاندون انگشت می تواند خم کردن انگشت یا شست دست را غیر ممکن کند.

 1

آناتومی انگشتان

تاندون ها بافت هایی هستند که عضلات را به استخوان وصل می کنند. هنگامی که عضلات منقبض می شوند، تاندون ها استخوان ها را می کشند و چنین چیزی باعث می شود قسمت های بدن (مانند انگشت) حرکت کنند.

تاندون های انگشتان به شما اجازه می دهند که انگشتانتان را خم کنید.عضلاتی که انگشتان و شست دست را حرکت می دهند در ساعد قرار دارند. تاندون های بلند از این عضلات تا مچ دست امتداد می یابند و به استخوان های کوچک انگشتان و شست دست متصل می شوند.

تاندون های قسمت بالای دست انگشتان را صاف می کنند. این تاندون ها به تاندون های اکستانسور/صاف کننده معروف هستند. تاندون های کف دست انگشتان را خم می کنند. این تاندون ها به تاندون های فلکسور/ خم کننده معروف هستند.

هنگامی که فرد انگشت خود را خم یا صاف می کند تاندون های فلکسور درون کانال ایمنی که غلاف تاندون نامیده می شود کشیده می شوند. غلاف تاندون، تاندون را در جای خود و در مجاورت استخوان ها نگاه می دارد.

غلاف تاندون ها تاندون ها را در جای خود نگاه می دارند.

 2

پارگی یا بریدگی تاندونی در ساعد، مچ، کف دست یا در امتداد انگشت خم کردن یک یا تعداد بیشتری از مفاصل انگشت را غیر ممکن خواهد ساخت.

به این دلیل که تاندون های فلکسور به سطح پوست خیلی نزدیک هستند، بریدگی عمیق به احتمال زیاد تاندون فلکسور را هم دچار بریدگی می کند. در چنین مواردی، تاندون بریده شده اغلب به دو قسمت تقسیم می شود.

تاندون ها مانند نواری لاستیکی به هنگام اتصال دادن عضله به استخوان تحت فشار هستند. اگر تاندونی پاره یا بریده شود دو انتهای تاندون از قسمت پاره شده کشیده شده دور از هم قرار می گیرند که چنین چیزی بهبود خودبخود تاندون را غیر ممکن می سازد.

چون اعصاب انگشتان به تاندون ها خیلی نزدیک هستند، ممکن است بریدگی باعث آسیب دیدن اعصاب نیز بشود. چنین چیزی منجر به بی حسی یک یا هر دو طرف انگشت خواهد شد. اگر عروق خونی هم بریده شوند، ممکن است انگشت هیچ ذخیره خونی نداشته باشد. در چنین وضعیتی انگشت فورا به جراحی نیاز دارد.

گاهی ممکن است تاندون های فلکسور به طور جزئی بریده یا پاره شوند. با وجود پارگی جزئی تاندون ممکن است هنوز امکان خم کردن انگشت وجود داشته باشد ولی نه به طور کامل. تشخیص این نوع پارگی ها می تواند دشوار باشد.

علت ها و دلایل

علاوه بر بریدگی های بازو، دست یا انگشتان فعالیت های ورزشی خاصی هم می توانند باعث پارگی تاندون فلکسور شوند .این پارگی ها اغلب در فوتبال، کشتی و راگبی اتفاق می افتند. "انگشت جرسی" یکی از شایع ترین این آسیب های ورزشی است. چنین چیزی می تواند هنگامی اتفاق بیفتد که یک بازیکن پیراهن بازیکن دیگری را می کشد و در این حین یکی از انگشتان (معمولا انگشت انگشتری) او را هم می گیرد و می کشد و باعث می شود تاندون انگشت از استخوان کنده می شود. در ورزش هایی مانند صخره نوردی هم که به قدرت دست و بازوی زیادی نیاز است، تاندون ها و/ یا غلاف آن ها می توانند کشیده یا پاره شوند.

برخی بیماری ها (به عنوان مثال آرتریت روماتوئید) تاندون های فلکسور را ضعیف کرده احتمال پارگی آن ها را بیشتر می کنند. این نوع پارگی تاندون می تواند بدون نشانه یا آسیب دیدگی اتفاق بیفتد؛ مثلا ممکن است فرد فقط متوجه شود که انگشتش دیگر خم نمی شود ولی نتواند به خاطر آورد که چنین چیزی چگونه می تواند اتفاق افتاده باشد.

 3

علائم و نشانه ها

شایع ترین نشانه های پارگی تاندون فلکسور عبارتند از:

  • پارگی باز مانند بریدگی کف دست بیشتر در جاهایی که با خم کردن انگشت پوست تا می خورد.
  • ناتوانی در خم کردن یک یا تعداد بیشتری از مفاصل انگشت
  • احساس درد به هنگام خم کردن انگشت
  • حساسیت به درد در امتداد انگشت و در سطح کفی انگشت
  • بیحسی نوک انگشت

تشخیص و معاینه

هرگاه که انگشتان آسیب می بینند، مراجعه به پزشک حائز اهمیت است. مراجعه به پزشک بخصوص در صورتی درست است که انگشت له یا کبود شده است و فرد نمی توا ند نوک انگشت را خم و راست کند.

کمک های اولیه

هنگامی که دست یا انگشتانتان بریدگی شدیدی دارند از یخ استفاده کنید. دست را با یک پارچه تمیز یا باند سفت ببندید تا خونریزی را کاهش دهید سپس آن را بالا ببرید و بالاتر از قلب خود نگاه دارید و هر چه زودتر به پزشک مراجعه کنید.

پزشک در ابتدا زخم هایی را که عمیق نیستند تمیز و درمان می کند. ممکن است برای جلوگیری از عفونت  به تزریق واکسن کزاز یا آنتی بیوتیک ها نیاز داشته باشید.

معاینه فیزیکی

معاینه با این تست های استاندارد به پزشک در تشخیص پارگی تاندون یا عصب کمک می کند. در طول معاینه، پزشک از بیمار می خواهد که  انگشتانش را خم یا صاف کند. برای تست قدرت انگشت، ممکن است پزشک از فرد بخواهد انگشت آسیب دیده اش را خم کند در حالی که خود پزشک دیگر انگشتان او را به سمت پایین و به صورت صاف نگاه داشته است. برای تشخیص آسیب دیدگی اعصاب و عروق خونی، ممکن است پزشک حس داشتن دست و جریان خونی که به انگشتان می رود را تست کند. همچنین ممکن است پزشک آزمایش اشعه ایکس تجویز کند تا ببیند که آیا استخوان هم آسیب دیده است.

درمان های غیر جراحی

استفاده از اسپلینت ( آتل)

بیماران دچار پارگی تاندون اکستانسور را به دو طریق می توان درمان کرد: به طریق جراحی یا محافظه کارانه یعنی اسپلینت. انتخاب شیوه درمان به درجه صدمه دیدگی بستگی دارد. در کل، صدمات باز و پارگی کامل به درمان جراحی نیاز دارند در حالی که صدمات بسته و مجروح شدن جزئی تاندون ها به اسپلینت نیاز دارند.

اسپیلینت به صورت ثابت و نیز متحرک مورد استفاده قرار می گیرد. مکانیسم اسپلینت متحرک مبتنی بر عقب کشیدن نوارهای ارتجاعی است، بر خلاف اسپلینت ثابت که در آن هیچ وزنی روی مفاصل نیست. سه شیوه درمانی که بیشتر متداول هستند عبارتند از بی حرکت کردن، حرکت  کنترل شده و زود هنگام و حرکت فعالانه و زود هنگام.

۱. بی حرکت کردن

در طول سه هفته بعد از آسیب دیدگی، مچ دست با حداقل کشش ۲۱ تا ۴۵ درجه آتل می شود در حالی که مفصل    MPC (متوکارپوفالانژیال) با انعطاف ۰ تا ۲۰ درجه و مفاصل IP (اینترفالانژیال) به حالت طبیعی آتل می شوند. به دنبال این دوره بی حرکت کردن حرکت دادن منفعل و فعالانه نواحی دچار آسیب دیدگی صورت می گیرد.

مزایای این روش: کاهش خطر از هم گسیختگی زیرا از گذاشتن هر گونه وزنی روی ناحیه آسیب دیده اجتناب می شود.

معایب: دوره توانبخشی بعد از دوره بی حرکت کردن می تواند به خاطر تاخیر در کشش، سفتی بیرونی، چسبندگی و غیره که بر اثر بی حرکت کردن بوجود می آیند پیچیده و بغرنج باشد.

۲. حرکت کنترل شده و زود هنگام

در این روش از یک اسپلینت متحرک استفاده می شود به طوری که حرکت منفعل بر اثر مقاومت نوار ارتجاعی بوجود آید. به علاوه، باید تمرینات منفعل و کنترل شده ای انجام داد.

مزایا: کمک به حرکت آسان و منفعل تاندون ترمیم شده + محافظت از تاندون در مقابل قرار گرفتن وزن اضافه روی آن

معایب: ناخوشایند بودن پوشیدن این نوع اسپلینت + گران بودن

۳. حرکت فعالانه و زود هنگام

بیمار یک اسپلینت ثابت می پوشد و در ضمن باید تمرینات فعالانه ای مانند خم و راست کردن مفاصل را انجام دهد.

مزایا: تحریک تاندون برای حرکت آسان + کاهش خطر چسبندگی

درمان جراحی

ترمیم تاندون ممکن است شامل ایجاد برشی روی مچ، دست یا انگشت باشد تا جراح بتواند محل دو انتهای تاندون را مشخص کرده دو انتها را به هم بخیه کند.

دستیابی به تاندون های اکستانسور راحت تر است، بنابراین ترمیم آن ها هم نسبتا آسان است. بسته به نوع آسیب دیدگی، ممکن است ترمیم تاندون های اکستانسور در بخش اورژانس و با استفاده از بیهوشی موضعی برای بی حس کردن ناحیه دچار آسیب دیدگی امکانپذیر باشد.

ترمیم تاندون های فلکسور چالش برانگیزتر است زیرا سیستم تاندون فلکسور پیچیده تر است. معمولا نیاز است که ترمیم تاندون فلکسور تحت بیهوشی عمومی یا موضعی (که در آن کل دست بی حس می شود) در اتاق عمل و توسط جراح پلاستیک یا ارتوپد باتجربه ای که متخصص جراحی دست است صورت پذیرد.

روش جراحی به ندرت به کار می رود و معمولاً راه حل نهایی است. در بیشتر مواقع استفاده از اسپلینت (آتل) برای تاندون های قطع شده به کار می رود که با رعایت نکاتی که ذکر شد می تواند مفید و مؤثر واقع شده و بهبودی را به انگشتانتان باز گرداند.

-