درمان شکستگی انگشت پا

شکستگی در هر ناحیه ای بدن می تواند رخ دهد. شکستگی پا می تواند در تک تک استخوان های آن از جمله استخوان مچ پا، کف پا، انگشتان و بندانگشتان رخ دهد. تقریبا یک چهارم کل استخوان های بدن در پا هستند. این استخوان ها هم امکان تحمل وزن و سر پا ایستادن فرد و هم حرکت او را فراهم می کنند. شکستن (شکستگی) یکی از استخوان های جلوی پا (متاتارس) یا یکی از استخوان های انگشتان پا (فالانکس) اغلب دردناک است ولی به ندرت باعث ناتوانی فرد می شود. بیشتر اوقات این آسیب دیدگی ها بدون درمان از طریق عمل جراحی شفا می یابند و با آتل بندی و بریس و گچ گیری حمایت می شوند تا بهبودی و طول درمان کامل شود. اگر این شکستگی ها جدی گرفته نشوند، می توانند باعث جوش نخوردن استخوان و طولانی شدن طول دوره ی درمان شود. در واقع علت جوش نخوردن شکستگی ها عدم رسیدگی به آنهاست.

پا

انواع شکستگی ها  در پا

شکستگی استرس اغلب در استخوان های جلوی پا که از انگشتان پا تا وسط پا گسترده شده اند اتفاق می افتد. شکستگی های استرس به مانند ترک های ریزی در سطح استخوان هستند و می توانند با افزایش ناگهانی تمرینات (مانند دو یا پیاده روی به مسافت یا زمان طولانی تر)، تکنیک های نامناسب تمرین یا تغییر سطوح تمرین اتفاق بیفتند. بیشتر دیگر انواع شکستگی ها در سراسر استخوان امتداد می یابند و ممکن است ثابت باشند ( هیچ تغییری در هم ترازی استخوان بوجود نیاید) یا همراه با جابجا شدن باشند (دو انتهای استخوان دیگر در یک راستا نباشند). این شکستگی ها معمولا ناشی از تروما/ ضربه مانند انداختن جسمی سنگین روی پا یا ناشی از پیچیدن پا هستند. اگر استخوان شکسته از پوست بیرون نزند به آن شکستگی بسته می گویند.

چند نوع شکستگی برای قسمتی از استخوان جلوی پا که در مجاورت انگشت کوچک پا (متاتارس پنجم) است اتفاق می افتد. ممکن است در رقصندگان باله این استخوان در دو حالت بشکند یکی هنگام اشتباه گام برداشتن و دیگری افتادن در هنگامی که در وضعیت روی نوک پنجه پا هستند. ممکن است با پیچ خوردن مچ پا تاندونی که به این استخوان متصل است پاره شود و تکه ای کوچک از استخوان هم با آن کشیده شده جدا شود. آسیب دیدگی جدی تری که می تواند برای همین ناحیه بوجود آید شکستگی جونز است که نزدیک به مرکز استخوان بوجود می آید و خونرسانی به این ناحیه را مختل می کند. ممکن است خوب شدن این آسیب دیدگی بیشتر طول بکشد یا مستلزم عمل جراحی باشد.

علائم

درد، تورم (ورم) و گاهی کبودی شایع ترین نشانه های شکستگی پا هستند. اگر انگشت (بند انگشت) پای فردی شکسته باشد، ممکن است وی قادر به راه رفتن باشد ولی معمولا راه رفتن درد را بدتر می کند. اگر درد، تورم و رنگ رفتگی برای بیشتر از دو سه روز ادامه یابد یا اگر درد در راه رفتن اختلال ایجاد کند، مشکلی جدی می تواند وجود داشته باشد و فرد باید هر چه زودتر به پزشک مراجعه کند. اگر فرد درمان خود را به تاخیر بیندازد، ممکن است به درد مزمن پا و آرتروز مبتلا شود. همچنین ممکن است طریقه راه رفتن (گام برداشتن) فرد تغییر کند که این می تواند منجر به تشکیل پینه های دردناک در کف پا یا آسیب دیدگی های دیگر شود.

تشخیص

پزشک پای بیمار را معاینه خواهد کرد تا ناحیه مرکزی دچار حساسیت به درد را بیابد و پای آسیب دیده را با پای سالم مقایسه کند. بیمار باید به پزشک بگوید که درد از کی شروع شده ، در آن زمان چه می کرده و اینکه آیا هیچ آسیبی به پا وارد شده است. آزمایش های اشعه ایکس بیشتر شکستگی ها را نشان می دهند، هرچند ممکن است گهگاهی برای تشخیص شکستگی های استرس به اسکن استخوان نیاز باشد. معمولا پزشک بدون عمل جراحی قادر به تراز کردن مجدد استخوان خواهد بود، هرچند در شکستگی های شدید ممکن است برای نگاه داشتن استخوان در جای خود درهنگام بهبودی به پین یا پیچ نیاز باشد.

درمان

اگر فکر می کنید یکی از استخوان های پا یا انگشتان پایتان (یا حتی بند انگشت پایتان)  شکسته است، هر چه زودتر به پزشک مراجعه کنید. تا زمانی که نوبت مراجعه به پزشک فرا رسد، وزنتان را روی پایتان نگذارید و برای کاهش تورم از یخ استفاده کنید. از یک بسته یخ استفاده کنید یا آن را در حوله ای بپیچید به طوری که در تماس مستقیم با پوست قرار نگیرد. هر بار بیشتر از ۲۰ دقیقه از یخ استفاده نکنید. یک داروی مسکن مانند آسپرین یا ایبوپروفن مصرف کنید تا به تسکین درد کمک کنید. کفش گشادتر و با پاشنه سفت تر بپوشید.

استراحت درمان اولیه شکستگی های استرس پا می باشد. به مدت سه تا چهار هفته از فعالیتی که باعث شروع آسیب دیدگی شده است یا هر فعالیت دیگری که باعث ایجاد درد در محل شکستگی می شود دوری کنید و فعالیت دیگری مانند شنا کردن را که باعث وارد آمدن فشار کمتری به پا می شود جایگزین فعالیت قبلی کنید. به تدریج قادر خواهید بود به فعالیت های خود بازگردید. ممکن است پزشک یا مربی ورزشی قادر باشند به فرد کمک کنند تا خطاهای تمرین که باعث ایجاد مشکل اولیه شده اند را پیدا کند و بدین ترتیب از تکرار مجدد آن مشکل اجتناب کند.

در شکستگی همراه با جابجا شدگی باید دو انتهای استخوان در قسمت شکسته دوباره تراز شوند و تا زمان بهبودی استخوان بی حرکت نگاه داشته شود. اگر یکی از انگشتان پایتان شکسته باشد، پزشک انگشت شکسته را به انگشت مجاور آن می بندد ودرعین حال بین دو انگشت یک لایه گاز پانسمان می گذارد تا رطوبت را جذب کند تا انگشت شکسته جوش بخورد. باید گاز پانسمان و نوار باند پیچی را مکررا و هر گاه نیاز باشد عوض کرد. در صورتی که تورم افزایش یابد، انگشتان پا رنگ پریده به نظر برسند یا در آن ها احساس بی حسی کنید باندپیچی را باز یا عوض کنید. اگر دچار دیابت یا نوروپاتی محیطی (بی حسی انگشتان) هستید، انگشتان را به هم نبندید. ممکن است به مدت دو تا سه هفته به پوشیدن کفش طبی سفت و محکم و تخت نیاز داشته باشید.

اگر یکی از استخوان های جلوی پایتان شکسته است، ممکن است مجبور باشید تا ساق پایتان را گچ بگیرید، بریس یا کفش طبی سفت و محکم و تخت بپوشید. بهبود استخوان می تواند بسته به محل و میزان آسیب دیدگی شش تا هشت هفته طول بکشد. بعد از یک هفته یا کمی بیشتر یا کمتر، ممکن است پزشک به یک سری دیگر از آزمایش های اشعه ایکس نیاز داشته باشد تا مطمئن شود که استخوان ها به درستی تراز باقی مانده اند و به درستی جوش می خورند یا خیر. با فروکش کردن علائم بیماری می توانید مقداری از وزن خود را روی پایتان بگذارید ولی اگر درد بازگشت این کار را متوقف کنید.

برای درمان شکستگی های انگشتان پا یا جلوی پا به ندرت به عمل جراحی نیاز است. با این وجود، هنگامی هم که عمل جراحی ضرورت می یابد میزان موفقیت آن بالاست.

پاها در عین حال که راه رفتن و حرکت کردن را ممکن می کنند، می توانند دچار شکستگی انگشت شوند. شکستگی در کف پا، مچ پا، و حتی تک تک بند انگشتان پا می تواند رخ دهد که باعث ایجاد درد شدید می شود. با استفاده از آتل های مخصوص و نیز گچ گرفتن پا می توان تا حد زیادی به طول درمان سرعت داد و روند بهبود را تسریع بخشید.

-