ارتز کنترل کنندۀ مچ دست (ارتز کوک آپ)

این ارتز، ارتز صدمه به عصب رادیال می باشد. در بسیاری افراد لازم است تنها مچ دست ثابت و بی حرکت شود و نیاز به بی حرکت کردن یا حمایت انگشت ها نیست. در عمل این ارتز بیش از انواع دیگر در اندام فوقانی تجویز می شود و در موارد گوناگون مانند جلوگیری یا تسکین درد، جلوگیری از دفورمیتی، بهبود عملکرد به کار می رود.

موارد استفاده  از ارتز کوک آپ (ارتز کنترل کننده مچ دست) عبارتند از

۱-    افتادگی مچ دست ( wrist drop )
2-    افزایش قدرت فلکسورها
3-    موارد دردناک مچ به هر علتی مانند کشیدگی بافت نرم در مچ، ضرب دیدگی، گانگلیون
4-    گرفتاری اعصاب به صورت موضعی مانند گرفتاری عصب مدیان در سندرم تونل کارپ ( Carpal Tunnel Syndrome ) یا عصب اولنار در تونل گویان ( Guyons Canal )
5-    روماتیسم مفصلی
6-    آرتروز
7-    سوختگی
8-    بیماری های نرون محرکه فوقانی ( Upper Motor Neuron = UMN ) مانند MS و کوادری پلژی. در بیماری های نرون محرکه فوقانی بهتر است از انواع کوک آپ پشت دستی ( Dorsal Cock-up ) استفاده شود، زیرا در حالت معمولی که سطح کف دست را پوشش می دهد ممکن است باعث تحریک اسپاسیتیستی شود ولی در حالتی که در ناحیۀ دورسال ساعد و مچ قرار می گیرد، احتمال تحریک  اسپاسیتیستی کمتر خواهد بود.

منبع : کتاب ارتزهای اندام فوقانی