درمان پاچنبری باید در هفته اول یا دوم زندگی شروع شود ، زیرا در این دوران بافتهای تشکیل دهنده رباطها و کپسول مفصلی و تاندونها ، انعطاف پذیری قابل ملاحظه ای دارند .
نکته بسیار مهم این است که به دنبال اصلاح پاچنبری ، این عارضه تمایل به عود دارد . برای جلوگیری از عود عارضه ، بعد از اتمام دوره گچ گیری ، برای بیمار یک اسپلینت مخصوص ساخته می شود اسپلینت یا آتل یک وسیله است که برای حمایت از یک عضو و یا برای بیحرکت کردن یک مفصل بکار میرود.که به مدت ۲ تا ۳ ماه باید به طور شبانه روزی از آن استفاده کند و بعد از آن حداقل به مدت ۲ تا ۳ سال شبها از آن بهره ببرد . ممکن است کودک ابتدا هنگام استفاده از اسپلینت احساس ناراحتی کند ، ولی به تدریج به آن عادت می کند . در طول روز کودک می تواند از کفشهای معمولی استفاده کند . به طور معمول ، انجام رادیوگرافی در بیماران مبتلا به پاچنبری ضروری نیست وفقط در موارد پیچیده ممکن است نیاز به استفاده باشد . کفش طبی وسیله مفیدی است که برای بسیاری از مشکلات پا استفاده می شود. اصطلاح کفش طبی به اشتباه به کفشهای راحتی که در لوازم پزشکی ها و یا داروخانه ها فروخته می شود نیز گفته می شود. کفش طبی بر اساس مشکل فرد انتخاب و تغییرات لازم بر روی آن داده می شود و حتی در مواردی از روی قالب پای فرد ساخته می شود.
میزان شیوع :
در هر ۱۰۰۰ تولد زنده ، یک مورد پاچنبری وجود دارد .
در پسرها دو برابر دخترها رخ می دهد .
می تواند یک طرفه یا دو طرفه باشد .
در بیشتر موارد سابقه فامیلی این عارضه وجود دارد .
احتمال رخداد این عارضه در کودکان دیگر خانواده ای که یک کودک مبتلا دارند ، پایین و در حدود ۳ درصد است .
