مهارها به منظورهای مختلفی به کار می روند. معمولاً هدف از تجویز آن ها حمایت شانه صدمه دیده و بی حرکت کردن آن به منظور جلوگیری از درد است. همچنین می توانند وزن قسمت های انتهایی (Distal ) را تحمل کنند مانند زمانی که ساعد بیمار در گچ است، یا دست تورم دارد. همچنین از حرکت پاندولی بدون کنترل عضلات دست ( Flail hand ) جلوگیری می کند، در نتیجه از صدمه خوردن به دست در برخورد با اشیاء جلوگیری می شود و دست بی حس در مقابل دید فرد قرار دارد.
صرف نظر از هدفی که مهار به کار می رود در طراحی آن نکات خاصی باید رعایت شود که عبارتند از : نیرو به صورتی که قابل تحمل باشد تقسیم شود و تسمه ها و کاف های پهن باید به کار بروند تا ضمن آن که وزن را از شانه به بدن منتقل می کنند به هیچ نقطه ای فشار بیش از حد وارد نکنند و هیچ فشاری نباید به مهره های گردن وارد شود و مچ باید حمایت شود تا دچار افتادگی و انحراف به طرف اولنار نشود.
انواع مهار (sling ) عبارتند از
– مهار یک بندی : Single strap
– مهار چند بندی : Multiple strap
– مهار بازو ی عمودی : Vertical arm
– مهار ایجاد ابداکشن : Abduction
– مهار بالای سر : Over head
منبع : کتاب ارتز های اندام فوقانی
