هنگام خرید یک کفش نباید این نکته را دور از نظر داشت که هیچ اندازه استانداردی برای اندازه پا وجود ندارد و با توجه به اینکه بسیاری از دیابتی ها حس پای خود را از دست می دهند، نمی توانند به دقت این مساله را که کفش برای آنها تنگ یا گشاد است متوجه شوند.
آسیب هایی که از کفش نامناسب به پای فرد دیابتی وارد می شود، یکی از علل قطع عضو در این افراد محسوب می شود.
عدم استفاده از کفش‌های سفت و کفشهایی که فرد در آنها احساس راحتی نمی‌کند و یا پاها را زخم می کند و نیز کفش هایی که اندازه پا نیستند از جمله نکاتی است که دیابتی‌ها باید برای محافظت از پاها مد نظر داشته باشند.
کفش ها باید کاملا اندازه پا بوده و پنجه پهنی داشته باشند تا انگشتان پا به‌راحتی در آن قرار گیرند.
کفش های چرمی گزینه مناسبی هستند، چراکه کاملا شکل پا را به خود گرفته و اجازه می‌دهند پای شما نفس بکشد. کفش های از جنس کتان هم مناسب هستند.
از پوشیدن کفش های جلوباز، صندل، دمپایی و کفش های راحتی دارای تسمه‌های بین انگشتی خودداری کنید زیرا باعث بروز زخم می گردد و بهبود آن در افراد دیابتی سخت می باشد .
در صورت وجود هر گونه بدشکلی در پا مثل کف پای صاف، انگشت چکشی، پینه پشت پا و … بهتر است از کفش های طبی یا مخصوص استفاده نمایید.
در صورتی که هر گونه زخم، تاول، قرمزی در پاها می‌بینید و یا حتی دردی در پای خود حس می‌کنید، بلافاصله کفش جدیدی خریداری کرده و هرگز از کفش های قدیمی خود استفاده نکنید.
بهتر است که کفش بند دار باشد تا بتوان اندازه آن را تنظیم نمود.
پاشنه کفش معمولی باشد.
هنگام خرید کفش هر دو کفش را در حالت ایستاده امتحان کنید.
از کفشهایی که مخصوص بیماران دیابتی تهیه شده اند و از زخم های ایجاد شده در پا محافطت کرده و مانع از پیشرفت آنها می شوند و از ایجاد زخم در پاها پیشگیری می کنند استفاده کنید. این کفشها در شرکت تولید تجهیزات ارتوپدی فنی R&R تولید و عرضه می شوند.
