به نظر می رسد مردم این دوره زمانه دچار یک تناقض واضح بین منطق و عملکرد خود در زمینه سلامتی هستند : ورزش می کنند ولی حمام آفتاب هم می گیرند، به جای شام سالاد می خورند ولی در فواصل بین غذاهای اصلی مدام مواد غذایی پرکالری با کلسترول بالا مصرف می کنند. همین مسئله در مورد پنجه های پای بسیاری از خانم ها هم قابل تعمیم است. کافی است از متخصصان ارتوپد و جراحان استخوان سؤال کنید تا درآمد سرسام آور پزشکان از راه درمان پاهای مجروح شده خانم ها در اثر کفش های پاشنه بلند را دریابید.
خطرات کفش پاشنه بلند
«گرایش اخیر زنان به مد، عواقب بدی برای پاهایشان به دنبال خواهد داشت. کفش های پاشنه بلند با پنجه های بسیار باریک مشکلات عدیده ای ایجاد می کنند.
کفش های پنجه تیز با پاشنه های ۱۲– ۱۰ سانتی مزیت قابل ذکری به همراه ندارند. مثل صندل هایی که رواج فراوانی دارند و تمام سطح پا از کفش بیرون می ماند .این دمپایی های لاانگشتی عملاً وحشتناک هستند. آنها کاملاً تخت و نرم هستند و هیچ حفاظت و حمایتی از پا به عمل نمی آورند.
کفش پاشنه بلند، پا را از حالت طبیعی خود خارج می کند و باعث کوتاه شدن تاندون آشیل می شود. از سوی دیگر چنین کفش هایی وزن بدن را به طور نامتناسب به قسمت برجسته روی پا منتقل می کنند که باعث مخدوش شدن تعادل و توازن عملکرد پاها خواهد شد.
کفش پاشنه بلند ، سطح تماس پا با زمین را کاهش می دهد و با سرازیر کردن مسیر پنجه ها باعث چرخش پاها به سمت داخل شده و صاحب کفش پاشنه بلند را به شدت در معرض پیچ خوردگی مچ پا قرار می دهد. پاشنه پا و فرم خاص کف پا به عنوان یک ضربه گیر عمل می کند وقتی پا به زمین می خورد فشار آن۵/۲ برابر وزن بدن خواهد بود. وقتی شما روی پاشنه پا راه می روید باید قادر باشید تا تأثیر ضربه پاشنه را بگیرید. بنابراین قادر خواهید بود تا پنجه های پا را در حالتی متعادل روی زمین بگذارید. قطعاً دلتان نمی خواهد این سختی و فشار به استخوان های اندام های بالایی بدن شما منتقل شود. کمردرد ، گردن درد و زانو درد از نتایج تأثیر کفش پاشنه بلند و شوک ناشی از قرارگیری یک پاشنه در موقعیت ناصحیح روی اندام های فوقانی تر خواهد بود.
ویژگی های کفش استاندارد
برخی از کفش های ورزشی هم باعث بروز مشکلاتی می شوند که نیاز به مداخله پزشکی دارند.
متخصصان متفق القول اعتقاد دارند که کفش استاندارد و بهترین کفش برای تأمین سلامتی پا، کفشی است که از شکل طبیعی پا تبعیت کند و در عین حال که از قوس های پا حفاظت می کند، باید در قسمت تخت کفش و در زیر پنجه های پا انعطاف پذیر باشد. ویژگی های کفش استاندارد در اغلب کفش های ورزشی رعایت می شود.
یک کفش استاندارد و خوب باید کفی نسبتاً صاف داشته باشد و طوری طراحی شود که پاشنه پا به راحتی در آن جای گیرد. کفش استاندارد باید فضای کافی برای پنجه پا و انگشتان وجود داشته باشد و قسمت فوقانی انگشتان باید از مواد نرم ساخته شود. بهترین حالت کفش استاندارد این است که از بند برای انطباق بهتر کفش استفاده شود.»
کفش غیر استاندارد
کفش غیر استاندارد ، کفشی است که با عملکرد طبیعی پا همخوانی ندارد و مشکلات زمان استفاده از کفش غیر استاندارد آغاز خواهند شد.
به علاوه کفش های غیر استاندارد مُد روز که سعی دارند پا را به حالت دلخواه خود درآورند اغلب نوک های تیز و باریک دارند که پا را در فضای بسیار کمتر از آنچه مورد نیاز پنجه هاست جا می دهد. کفش های تنگ به اعصاب فشار می آورند و حتی به آنها صدمه می زنند و حتی در دراز مدت باعث آرتریت می شوند. کفش های غیر استاندارد نوک تیز یا تخت سفت مثل کفش های چرمی متداول، با محدود کردن پنجه و سهولت حرکت قوزک پا از عملکرد مکانیکی طبیعی پا جلوگیری می کنند.
همچنین کفش های تنگ می توانند باعث بروز بد شکلی در پنجه ها شوند و علایم ناشی از این بدشکلی می توان مخفی بماند. مردم نیاز دارند تا کفش مناسب را با توجه به فرم پا و نوع فعالیت شان انتخاب کنند.
در مرکز تولید تجهیزات ارتوپدی فنی R&R مرکز درمانی شرکت (کلینیک امید) بهترین و مناسب ترین کفش های طبی با بالاترین کیفیت تولید و عرضه می شود.
خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب اهمیت کفش در سلامتی را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه سلامت پا مطالعه فرمایید .
منبع : همشهری
