شورای آموزش انجمن ملی مربیان ورزشی (NATA)، صلاحیت های آموزش مربیگری ورزشی برای حفظ سلامت ورزشکاران یا افراد با فعالیت فیزیکی را در ۱۲ حوزه تعیین کرده است. هر دانشجو موظب است برای اینکه به یک مربی ورزشی ماهر و زبر دست تبدیل شود، توانایی های علمی (شناختی)، سایکوموتور (روانی- حرکتی) و صلاحیت های مؤثر خود را که بخش جدایی ناپذیر هر حوزه است، به حد مطلوبی برساند.
این توانایی های سه گانه که در بر دارنده ی پیشرفت علمی و آگاهی شما، مهارت عملی و نوع برخوردتان با ورزشکار و ورزش یا با فعالیت فیزیکی به کار گرفته شده است نیز برای استفاده از بریس ها و نوارها مورد نیاز است.
موارد آموزش مربیگری ورزشی در حفظ سلامت ورزشکاران
۱) مدیریت موارد آسیب و پیشگیری از صدمات
۲) ارزیابی و معاینه
۳) مراقبت فوری
۴) ناتوانی ها و موارد پزشکی عمومی
۵) آسیب شناسی صدمه و بیماری
۶) جنبه های دارویی صدمه و بیماری
۷) جنبه های تغذیه ای صدمه و بیماری
۸) تمرین درمانی
۹) مدالیتی های درمانی
۱۰) اداره حفظ سلامت
۱۱) مسئولیت ها و پیشرفت حرفه ای
۱۲) مداخلات روانی- اجتماعی و ارجاعی.
پایه و اساس نواربندی و به کار گیری بریس
درک دقیق از آناتومی انسانی لازمه ی تسلط بر علم و هنر نواربندی و بریس گیری است. شما باید ساختارهای آناتومیکی را که با نواربندی یا بریس گیری سعی در حمایت آن دارید بشناسید. هر کسی می تواند مهارت های عملی- روانی لازم نواربندی و بریس(هنر نواربندی) را یاد بگیرد، اما شما باید بتوانید ارتباط بین ساختار آناتومیکی، مکانیسم آسیب و هدف استفاده از نوار مثلاً برای بی حرکتی، محدود کردن حرکت، یا حمایت از لیگامان یا عضله (علم نواربندی) را بدانید.
همچنین شما باید بتوانید ساختارهای آناتومیکی را با یادگیری آناتومی سطحی لمس کرده و تشخیص دهید.همچنین واجب است که معنی واژه های آناتومیکی وضعیت، صفحات، جهت ها. و حرکت بدن را بیاموزید. وضعیت آناتومیکی، مرجع استفاده از این واژه هاست. صفحه میانی، بدن را به دونیمه ی مساوی راست و چپ تقسیم می کند و به هر صفحه موازی صفحه میانی، صفحه سهمی می گویند.
صفحه استوایی، بدن را به دو بخش قدامی ( به سمت جلو) و خلفی (به سمت عقب) تقسیم می کند. صفحه عرضی یا محوری بدن را به بخش های فوقانی (بالایی) و تحتانی (پایینی) تقسیم می کند. در توضیح اندام ها، پروگزیمال (نزدیک به) و دیستال (دور از) بر اساس نزدیک تر یا دورتر بودن اتصال عضو به تنه تعریف می شود. غالباً از وضعیت جفت استخوان های اندام ها برای تعریف موقعیت آناتومیکی استفاده می شود.
به عنوان مثال، شست دست در سمت زند زبرین ساعد قرار گرفته و انگشت بزرگ پا در سمت درشت نی اندام تحتانی قرار گرفته است. واژه های پالمار (کفِ دستی) و پلانتار (کفِ پایی) نشان دهنده سطوح قدامی دست و پا هستند و به همین ترتیب، دورسال به معنی سطح پشتی دست و پا است. برای تعریف حرکات بدن از واژه های اختصاصی استفاده می شود. فلکسیون Flexion (خم کردن) به معنی خم کردن در جهتی است که معمولاً در آن زاویه ی مفصل کم می شود و اکستانسیون Extension (باز کردن) حرکت خلاف جهت خم کردن است.
ابدوکسیون abduction (دور کردن) به معنی حرکت به دور از خط وسط است، و ادوکسیون Adduction (نزدیک کردن) به معنی خلاف حرکت دور کردن است. روتاسیون Rotation به معنی حرکت استخوان به دور محور طولی اش است، که در دو جهت داخلی (درونی) یا خارجی (بیرونی) رخ می دهد. حرکات ساعد و پا را با کمک واژه های اختصاصی مفصل توضیح می دهند.
سوپیناسیون Supination (برونگرد) و پروناسیون Pronation (درون گرد) حرکات ساعد هستند که در آن ها در حالی که آرنج ۹۰ درجه خم شده است، کف دست به ترتیب رو به بالا و پایین قرار می گیرد. اینورسیون Inversion (چرخش داخلی پا) و اِورسیون (Eversion( چرخش خارجی پا) قدام پا به ترتیب به طرف داخل و خارج است حرکت می کند. Circumduction (حرکت چرخشی ترکیبی) ترکیبی از حرکات مفصلی است که اجازه ی خم کردن، باز کردن، دور کردن و نزدیک کردن را می دهد.تکنیک های نواربندی و بریس، بانداژ، و به کارگیری بریس برای حمایت و پیشگیری از صدمات استخوان ها، لیگامان ها، تاندون ها، عضلات، اعصاب، و مفاصل بدن طراحی شده اند.
