بریس های ورزشی

 بریس ها از آسیب دیدگی مفاصل سالم جلوگیری می کنند و مفاصل بی ثبات را نگه می دارند. بریس های متنوع زیادی در بازار لوازم ورزشی وجود دارند. برای مصارف ورزشی غالباً از بریس های مچ پا، زانو، شانه، آرنج و مچ دست استفاده می شود، و شما می توانید به راحتی برای هر قسمت از بدن که بخواهید در بازار بریس پیدا کنید.  بریس ها می توانند مکمل یا جایگزین نوارهای ورزشی گردند. برخی از بریس ها، مثل انواعی که برای مچ پا به کار می روند باعث صرفه جویی می شوند چون برخلاف نوارچسب های ورزشی قابلیت استفاده مجدد دارند. البته بریس ها گاهی خیلی گران قیمت هستند، مثلاً بعضی از بریس های عملکردی زانو ۵۰۰ تا ۷۰۰ دلار قیمت دارند.

شناخت ورزش، ورزشکار، و آسیب

 برای اینکه بتوانید به یک مربی مؤثر و کارآمد تبدیل شوید باید هم آناتومی را به خوبی یاد بگیرید و هم مکانیسم آسیب و جراحات را بشناسید، و نیز بتوانید بر مهارت های روانی- حرکتی خود مسلط شوید تا بتوانید نواربندی ورزشی را به شکل درست و قابل قبولی انجام دهید. علاوه بر همه ی این ها، لازم است از مقررات فدراسیون های ورزشی در خصوص نواربندی و کاربرد بریس و نیازهای شخصی ورزشکاران نیز مطلع باشید.

قواعد نواربندی و کاربرد بریس در ورزش

اغلب انجمن های ورزشی ، میزان محدودیتی را که شما اجازه دارید با نوار و بریس اعمال کنید، مشخص می کنند و همچنین تعیین می کنند که برای مراقبت از یک بخش آسیب دیده مجاز به استفاده از چه وسایلی هستید. آن ها بر این الزامات تأکید می کنند زیرا گاهی استفاده از این وسایل می تواند باعث مزایای ناعادلانه برای ورزشکاری که از آن استفاده می کند، به خصوص در ورزش هایی مثل کُشتی شود. همچنین وسایلی که برای مراقبت و پیشگیری استفاده می شوند و همچنین بریس ها می توانند باعث آسیب دیدگی و جراحت رقیب شوند.

اغلب انجمن ها استفاده از مواد سخت و انعطاف ناپذیر را منع می کنند مگر اینکه شما به وسیله ی مواد نرم و لایه گذاری های قابل انعطاف آن را بپوشانید. همچنین، انجمن های ورزشی در طول یک مسابقه سازماندهی شده، روند مدیریت و درمان آسیب دیدگی های ورزشی را منظم و قانونمند می کنند. مثلاً در کشتی تنها وقت بسیار کوتاهی برای معاینه ورزشکار در نظر گرفته می شود. در بسیاری از ورزش های دیگر، صرف نظر از اینکه جراحت جدی است یا خیر، شما مجبورید ورزشکار را از صحنه مسابقه بیرون بیاورید. شما همچنین باید از هشدارهای کلی در مواردی که ورزشکار خونریزی دارد، پیروی کنید، بنابراین باید با این روند آشنا باشید. این قوانین و مقررات تأثیر به سزایی در چگونگی ارزیابی جراحت توسط شما و نیزروش به کارگیری بریس یا نوار دارد.

شناخت ورزشکار

 برخی از ورزشکاران با اعمال کوچکترین محدودیت حرکتی نمی توانند فعالیت حرکتی شان را به درستی انجام دهند، در حالی که گروه دیگری از آن ها حتی با وجود محدودیت های بالا نیز می توانند عملکرد خیلی خوبی داشته باشند. در مورد بازیکنان خطوط حمله یا دفاع در فوتبال محدودیت قابل توجه در دست ها و انگشتان تأثیر مهمی بر عملکرد بازیکن ندارد، حال آنکه محدودیتی مشابه آن و یا حتی کمتر می تواند در چابکی دریافت کننده یا بازیکن خط یک چهارم دفاعی تأثیر به سزایی داشته باشد. نواربندی مچ پای یک بازیکن پرتاب دیسک به تکنیک متفاوتی نسبت به نواربندی به کار رفته برای مچ پای یک قهرمان دوی سرعت نیاز دارد. پس اگر شما در صدد تسلط بر علم و هنر نواربندی هستید، باید نیازهای مختلف ورزشکاران را به درستی بشناسید

معاینه و درمان آسیب

 برای اینکه بتوانید نواربندی و بریس گیری مؤثری انجام دهید باید بر ارزیابی آسیب و توانبخشی آن تسلط کافی داشته باشید و بدانید که چه زمانی می توان ورزشکار را در امنیت مناسبی به تمرین و مسابقه برگرداند.

ارزیابی آسیب

 به هیچ وجه بدون شناخت مکانیسم اولیه آسیب و ساختارهای آناتومیک مربوطه اقدام به نواربندی یا استفاده از بریس ننمایید. با آگاهی از مکانیسم آسیب قادر خواهید بود نواربندی را طوری انجام دهید که مانع از آسیب دیدگی بیشتر شود. برای مشخص نمودن مکانیسم آسیب و این که آسیب حاد یا مزمن است باید شرح حال از بیمار گرفته شود. با کمک پروتکل ارزیابی آسیب، سعی کنید نوع آسیب را به درستی تشخیص دهید.

پروتکل ارزیابی نوع آسیب

 شرح حال مکانیسم را از ورزشکار بگیرید. ناحیه آسیب دیده را از نظر وجود تورم و تغییر شکل مشاهده کنید. ناحیه را از نظر وجود موارد غیر عادی لمس کنید. دامنه حرکتی فعال را برآورده کنید؛ یعنی دامنه ای که ورزشکار قادر است ناحیه (Active ROM) آسیب دیده را در آن حرکت دهد. دامنه حرکتی غیر فعال را برآورد کنید، در حالی که ورزشکار راحت و (Rassive ROM) ریلکس است مقدار دامنه ای در عضو که شما قادر به حرکت دادنش هستید. دامنه حرکتی مقاومتی را برآورد کنید. توانایی ورزشکار برای انقباض (Ressistive ROM) عضلات اطراف ناحیه آسیب دیده. تست های اختصاصی برای ارزیابی پیوستگی لیگامان های مفاصل را انجام دهید. همواره یافته هایتان را با اندام سالم طرف دیگر مقایسه کنید.

معیارهای بازگشت ورزشکار صدمه دیده به مسابقه

هرگاه بخش آسیب دیده در مقایسه با سمت سالم بدن به حد قابل قبولی از قدرت، انعطاف، و محدوده حرکتی رسیده باشد. ورزشکار بتواند تست های عملکردی نظیر دویدن، تغییر جهت ها، و دیگر تمرین های چابکی را در سرعت بالا و بدون لنگیدن انجام دهد. وضعیت روانی ورزشکار مشخص کننده تمایل و اشتیاق او برای بازگشت به مسابقه است.

نقش و اهمیت تمرین

شما باید بتوانید به عنوان یک مربی ورزشی علاوه بر نواربندی و بریس گیری کارهای دیگری را نیز انجام دهید؛ شما موظفید با تجویز تمرین های کششی و تقویتی مناسب به ورزشکار توانایی لازم را به او بازگردانید. جلوگیری از آسیب دیدگی و یا اجتناب از عود مجدد آن، تنها در صورتی امکان پذیراست که ورزشکار به حد قابل قبولی از قدرت بدنی، انعطاف پذیری، و درجه آزادی حرکت رسیده باشد!

معیارهای بازگشت به صحنه رقابت و مسابقه

 اگرچه عملیات نواربندی، بازگشت ورزشکار به مسابقه را تسهیل می کند با این حال، این اقدامات مکمک نمی توانند جایگزین توانایی عملکردی ورزشکار پیش از آسیب دیدگی شوند. اگر اندام فوقانی یا تحتانی ورزشکاری آسیب دیده باشد، باید قبل از بازگشت به مسابقه قدرت، انعطاف، و دامنه حرکت بخش آسیب دیده همانند طرف مقابل شود. اگر آسیب دیدگی در اندام تحتانی است، ورزشکار را با فعالیت های عملکردی مثل دویدن و انجام حرکات سریع توأم با تغییر جهت تست کنید. مثلاً ورزشکاری که با یا بدون نوار چسب با درد به طور غیر عادی راه می رود، نباید به مسابقه بازگردد.

آماده سازی برای نوار بندی

 نواربندی را در فضایی انجام دهید که تأثیر کارتان را افزایش دهد. از آنجا که شما وقت زیادی را صرف افزایش مهارت های عملی خود برای نوار بندی می کنید، نتیجه کار را با آماده کردن خود و تهیه امکانات لازم برای کارتان بهینه کنید. آمادگی شما و همکاری ورزشکاران شرط اصلی موفقیت در این کار است.

محیط مناسب نوار بندی

محیط اطرافتان را برای نواربندی از لحاظ پاکیزگی و ظاهر حرفه ای آماده کنید، باید روشنایی و سیستم تهویه مطلوبی داشته باشد و نیز از آنجا که رطوبت و حرارت استفاده از نوارچسب را سخت می کند وسایل باید در محیطی خنک انبار شوند. کار شما نیاز به صرف وقت زیادی در انجام مهارت های روانی- حرکتی خواهد داشت، بنابراین محیط را طوری بسازید که در آن احساس راحتی کنید و حتی المقدور از یک میز نواربندی استفاده کنید. این میزها از میزهای نوع پزشکی متفاوت هستند. در کل میزهای معاینه ارتفاعی برابر ۳۰ اینچ (۷۶ سانتی متر) و طولی برابر ۷۲ اینچ (۱۸۳ سانتی متر) دارند، در حالی که میز نواربندی باید متناسب با قد متخصص تقریباً ۴۸ اینچ (۱۲۲ سانتی متر) طول و ۳۵ اینچ (۸۹ سانتی متر) ارتفاع داشته باشد. هنگامی که با یک تیم مسافرت می کنید از پیش در فکر تهیه امکانات مناسبی برای نواربندی قبل از مسابقه باشید. نواربندی بر روی صندلی اتوبوس و یا تخت هتل این مهارت دلپذیر را به فعالیتی پر زحمت و دردناک تبدیل می کند.

در نظر گرفتن جنس ورزشکار

 تمرین ها و آموزش های ورزشی به صورت یک حرفه بهداشتی معین در آمده اند و باید در برخورد با ورزشکار و جنس او مدِ نظر قرار گیرد. در بیشتر مراحل کار، شما باید به هر دو گروه زن و مرد توجه خاص نشان دهید. نواربندی ورزشکاری از جنس مخالف، به ندرت باعث بروز مشکلی می شود. هر چند شما همیشه باید حریم خصوصی ورزشکارتان را رعایت کنید. برای مثال موقع نواربندی شانه یک ورزشکار زن او باید یک مایو یا یک تاپ بی آستین پوشیده باشد، و شما می توانید برای نواربندی مفصل ران و کشاله ران باندهای اِلاستیک را هم در مردان و هم در زنان بر روی لباس بپیچید. وقتی که تیمی به اردو می رود معمولاً ناهماهنگی هایی در یافتن محلی برای نواربندی و آمادگی های پیش از بازی به وجود می آید. این مشکل مخصوصاً هنگامی که می خواهید نواربندی را برای یک جنس مخالف انجام دهید، تشدید می شود؛ شما باید صبر کنید تا همه ورزشکاران لباس بپوشند و سپس وارد اتاق رختکن شوید و دیگر مسئولیت های خود را انجام دهید. بنابراین عامل زمان، باید مد نظر قرار گیرد. می توان میز نواربندی را از اتاق رختکن به محلی مجاور آن منتقل کرد و در این صورت شما می توانید در حالی که سایرین در محل دیگری مشغول تعویض لباس های خود هستند، ورزشکاران آماده را نواربندی کنید.

آمادگی و همکاری ورزشکار

 ورزشکاران باید هنگامی که شما محل آسیب دیده را نواربندی  می کنید به حالت ایستاده یا نشسته باشند و کاملاً توجه کنند . ورزشکار بی دقتی که قوز کرده یا بر روی میز نواربندی لم داده است، شما نمی توانید محل آسیب دیده را در موقعیت مناسب آناتومیکی اش حفظ کنید. اگر مچ پا یا دست یک ورزشکار آویزان یا خم شده باشد، سریعاً شما را خسته و کلافه می کند و بر نتیجه کار شما اثر منفی خواهد داشت. پیش از به کار گیری نوارچسب از پاکیزگی ناحیه ی آسیب دیده اطمینان حاصل کنید و مطمئن شوید که مویی در آن نروئیده باشد. همیشه یک ماشین اصلاح در محل کار خود داشته باشید. علاوه بر نوارچسب شما می توانید از مواد چسبنده دیگری نیز استفاده کنید. بسیاری از این وسایل در بازار هستند اما این یک امر کاملاً ضروری نیست، به خصوص وقتی که عضو تمیز، اصلاح شده و خشک است. هنگامی که نوارچسب با برجستگی های استخوان یا تاندون های عضلات تماس پیدا می کند، اصطکاک ناشی از آن اغلب موجب ایجاد تاولهای در محل می شود. به کارگیری پَدهای اصطکاک همراه با روغن تا قبل از نواربندی در این موارد بسیار مؤثر است . اگر پیش از نواربندی از زیر باند استفاده کنید، از بروز تاول هم جلوگیری می کنید، اما این کار اغلب موجب لیز خوردن باند می شود . پیشنهاد می کنیم از حداقل زیر باند استفاده کنید و سپس با نوارچسب روی آن را بپوشانید.

روش های بستن و برداشتن نوار

شما در اینجا مهارت های ابتدایی و اصولی را به هنگام بستن و برداشتن نوار می آموزید:

بریدن نوار: اگرچه پاره کردن نوار چسب در ظاهر امری ساده به نظر می رسد، اما در اصل اولین تلاش دشوار شما خواهد بود. کسب این مهارت اغلب اوقات کلافه کننده است، خصوصاً وقتی که استادتان شما را از به کاربردن دندان برای بریدن آن منع کرده باشد! برای بریدن موفقیت آمیز نوار، انگشتانتان را نزدیک هم در محلی که می خواهید از آنجا بریده شود، قرار دهید و در یک حرکت سریع و ناگهانی در خلاف جهت هم، نوار را بکشید . اگر نوار چروک و یا تا شد، قدرت کششی آن به صورت نمایی زیاد می شود و بریدن آن غیر ممکن می گردد. در این مواقع سعی کنید نوار را از محل دیگری ببرید.

بستن نوار: معمولاً هر نواربندی را با بستن پایه هایی که نقش حمایتی برای نوارهای بعدی دارند آغاز می کنند . هنگامی که نوار چسب را می بندید، هر دور بعدی باید با نصف پهانی نواری قبلی همپوشانی داشته باشد. تا حد امکان نواربندی را از پایین به بالای عضو انجام دهید. از پیچیدن نوار به صورت ممتد پرهیز کنید زیرا با این کار ممکن است نوار چین خورده و در جریان خون اختلال ایجاد نماید.

برداشتن نوار چسب: مربیان ورزشی باید در پایان هر مسابقه یا بازی مطمئن شوند که تمامی باندها و نوارها برداشته شده اند. از قیچی های جراحی یا کاترهای مخصوص برش نوار که در بازار موجود هستند می توان برای بریدن نوار استفاده کرد، ضمن اینکه برش باید از ناحیه ای انجام شود که کمترین برجستگی های استخوانی را داشته و بیشترین تماس را با بافت داشته باشد . در حالی که پوست را کاملاً فشار می دهید، نوار چسب را با یک حرکت آرام و ملایم به عقب بکشید . برای راحتی کار می توان از مواد بردارنده ی چسب استفاده کرد. شما باید مراقب بریدگی، تاول یا نشانه های واکنش های آلرژیک باشید، زخم ها و بریدگی ها را به خوبی تمیز و پانسمان کنید. اگر ورزشکار دچار جوش یا خارش شده باشد، باید از جایگزین درمانی دیگری به جای نوار استفاده کنید. برای آنکه بتوانید آسیب را به خوبی ارزیابی کنید و تکنیک نواربندی مناسبی را انتخاب کنید، چک لیست کلی را در زیر آورده ایم: