علل راه رفتن روی پنجه و درمان آن

[sbu_post_image]

علل راه رفتن روی پنجه

راه رفتن روی پنجه علل متفاوتی دارد که علت­های اصلی بوجود آمدن این حالت عبارتند از:

۱-علل و عوامل ناشناخته راه رفتن روی پنجه

رایج­ترین علت راه رفتن روی پای دو طرفه, علل ناشناخته است که اصطلاحاً راه رفتن روی پنجه عادتی نامیده می شود، این حالت معمولاً سه ماه پس از راه رفتن کودک آغاز می­شود، در برخی از موارد به علت استفاده از روروئک با ارتفاع غیرمناسب نیز این حالت ایجاد می­شود.

راه رفتن روی پنجه در سنین ۱۰ تا ۱۸ ماهگی که کودک راه رفتن را می آموزد امری عادی و طبیعی تلقی می شود و در بسیاری از کودکان به راحتی به یک عادت بدل می­شود، هنگامیکه از کودک بخواهید به طور صحیح راه رود، ابتدا پاشنه پا و سپس پنجه خود را روی زمین می­گذارد ولی زمانی که تمرکز نمی­کند مجدداً روی پنجه راه می­رود.

۲-فلج­ های مغزی (پاراپلژی و فلج دی­پلژی­اسپاستیک) و راه رفتن روی پنجه

۳- بیماریهای عصبی و راه رفتن روی پنجه

سایر علل راه رفتن روی پنجه شامل بیماری­های نادر عصبی– عضلانی است که در این موارد تشخیص و انتخاب نوع مداخله مناسب با نظر پزشک معالج صورت می­گیرد.

اهمیت پیگیری و تعیین وضعیت راه رفتن روی پنجه

از آنجایی که کل بدن یک زنجیره بیومکانیکال به هم پیوسته می­باشد و اثرات یک مفصل بر سایر مفاصل و در نهایت بر کل بدن تاثیر گذار است، پیگیری و تصحیح کوچکترین اختلالات به منظور پیشگیری از عوارض ثانویه در آینده اهمیت بسزایی دارد.

درمان راه رفتن روی پنجه

طیف وسیعی از مداخلات برای حل این مشکل وجود دارد که با توجه به علت ایجاد کننده آن متفاوت خواهد بود. در ابتدا باید با مراجعه به پزشکان متخصص (نورولوژیست، ارتوپد، طب فیزیکی و توانبخشی) علت دقیق آن مشخص شود، پس از آن می­توان در مورد نوع مداخله درمانی لازم تصمیم­گیری صحیح­تری انجام داد.

یکی از این نوع درمانها، استفاده از وسایل کمکی ارتوپدی مانند کفش راه رفتن روی پنجه است که این کفشها در شرکت تولید تجهیزات ارتوپدی فنی R&R نیز تولید و عرضه می شوند.

منبع: صبا پارسه