پیشگیری اولیه هدف برخورد درمانی با دیابت و پیشگیری ثانویه هدف مراقبت صحیح از زخم می‌باشد. با توجه به میزان احتمال عود بالای زخم پای دیابتی بعد از التیام زخم، یک برنامه مناسب جهت جلوگیری از عود زخم نیاز می‌باشد؛ هرچند متأسفانه این مسئله از عهده سیستم‌های بهداشتی در بسیاری از کشورها خارج است
جراحی در جهت اصلا‌ح دفرمیتی‌ها و اشکالا‌ت وضعیت بدن جزء مهمی از پیشگیری‌های اولیه و ثانویه را تشکیل می‌دهند ولی معمولا‌ً مورد غلفت واقع می‌شوند.علا‌وه بر آنکه برحسب صلا‌حدید پزشک، بیمار باید به موقع جهت انجام معاینات روتین مراجعه نماید،با دیدن هرگونه ضایعه در پا، بیمار باید فوراً به پزشک معالج خود مراجعه کند و از هرگونه دستکاری روی آن جداً خودداری نماید.
براساس تخمین میزان در خطر بودن هر فرد دیابتی در مورد ابتلا به اختلا‌لا‌ت پای دیابتی براساس فاکتورهای خطر موجود در وی می‌توان با تشخیص و اقدامات درمانی به موقع به نحو مطلوبی از احتمال بروز زخم پا و قطع اندام تحتانی در وی کاست و این امر بدون معاینات مرتب و برنامه‌ریزی شده و دقیق مقدور نمی‌باشد.
افرادی که بیماری دیابت دارند، نیاز به مراقبتهای بیشتر دارند. از آنجا که بیماری دیابت بر سیستم گردش خون و سیستم ایمنی بدن اثر می‌گذرد و باعث تضعیف آنان شده و در نتیجه بدن نمی‌تواند با عفونت‌ها مقابله کند. و بیماری دیابت بتدریج بر روی اعصاب حسی بدن، بخصوص در دستها و پاها اثر میگذارد و در نتیجه بیماران متوجه صدمه دیدن پاهایشان نمیشوند, مثل زمانی که که پاهایشان به دیوار یا پای میز و تخت برخورد کرده و زخمی میشود. که اگرمتوجه این زخمها نشوند و به موقع به درمان آن اقدام نکنند، به عفونت تبدیل شده و عوارض جدیتری را به دنبال خواهد داشت. همیشه پیشگیری کردن بهتر از درمان کردن است. بیماران دیابتی با دنبال کردن برنامه مراقبتهای روزانه از پاهایشان میتوانند از عفونی شدن پاهایشان پیشگیری کنند. و همینطور از پزشک خود بخواهید در هر ویزیت، پاهای شما را معاینه و از نظر اعصاب حسی و حرکتی چک کند.
کفش‌های متناسب با اندازه پاها بپوشید. از پوشیدن کفش‌های تنگ و پاشنه بلند بپرهیزید.این نوع از کفشها در شرکت تولید تجهیزات ارتوپدی فنی R&R تولید و عرضه می شوند.
