اعتقاد بر این است که این دفورمیتی بر اثر کانتر کچر عضلات عمقی دست ایجاد می شود. مفصل بین انگشتی پروگزیمال به هایپر اکستنشن می رود و به تدریج که هایپر اکستنشن این مفصل افزایش می یابد تاندون فلکسور عمقی بیش از حد معمول کشیده شده و بند آخر را خم می نماید. از آن جا که منظره انگشت از پهلو شباهت به گردن قو پیدا می کند، این نام به دفورمیتی اطلاق شده است. به نظر می رسد که اسپاسم دائمی عضلات اینترینسیک که به دنبال التهاب مفصل متاکارپوفالانژیال به وجود می آید و نهایتاً باعث کانتر کچر آن ها می شود باعث بروز این نوع دفورمیتی می گردد.
در مراحل ابتدائی بروز این دفورمیتی علی رغم هایپر اکستنشن مفصل بین انگشتی پروگزیمال هنوز امکان حرکت فلکشن کامل این مفصل وجود دارد ولی با پیشرفت تدریجی و دائمی شدن هایپر اکستنشن این امکان از مفصل سلب می گردد. امکان دارد بروز نیمه دررفتگی مفصل متاکارپوفالانژیال و انحراف دست به سمت اولنار انگشت ها، این دفورمیتی را قدری بپوشاند. کوشش بیمار برای خم نمودن انگشتان باعث وارد آمدن فشار افزاینده روی مفاصل متاکارپوفالانژیال شده و باعث جابجائی ولار ( Volar Displacement ) آن ها می گردد. دفورمیتی گردن قوئی قدرت مشت کردن دست و عمل گرفتن با نوک انگشتان ( Pinch ) را به شدت محدود می نماید.
دفورمیتی گردن قوئی سه جزء دارد که عبارتند از :
1- فلکشن در مفاصل بین انگشتی دیستال ( DIP )
2- هایپراکستنشن در مفاصل متاکارپوفالانژیال ( MCP )
3- هایپراکستنشن در مفاصل بین انگشتی پروگزیمال ( PIP )
برای جلوگیری یا بهبود دفورمیتی های دست ناشی از آرتریت روماتوئید ارتزهای مناسبی وجود دارد که در شرکت تولید تجهیزات ارتوپدی فنی R&R مرکز درمانی شرکت ( کلینیک امید) بهترین نوع این ارتزهای درمانی تولید و عرضه می شود.
منبع : کتاب ارتزهای اندام فوقانی
