در ۵۰ درصد مواقع پای چنبری به صورت دو طرفه است و هر دو پای نوزاد درگیر است که علت آن به تغییر و جابجایی استخوان های مچ پا برمی گردد، ولی در واقع تمام عروق، عصب، شریان، استخوان، عضله و… (هرچه بعد از زانو وجود دارد) در این بیماری گرفتار می شوند و نمی توان گفت پای چنبری فقط یک انحراف پای ساده است.
بنابراین این عارضه معمولا کمی لاغرتر از پاهای معمولی هستند و در افرادی که پای چنبری یک طرفه است (یک پا درگیر است) سایز پا بدون آن که قد پا کوتاه باشد از سایز پای دیگر کوچک تر است (به عنوان مثال سایز یک پا ۴۰ و سایز پای دیگری ۴۱ است).
گاهی پاچنبری تظاهراتی از یک بیماری است که تمامی بدن را درگیر می کند؛ همانند بیماری آرتروگرپیوزیس(artrogriposis) که در ماه های آخر بارداری به علت حرکت کم جنین در رحم، عضلات وی خشک می شوند و به هنگام تولد، تمامی عضلاتش منقبض است.
در این بیماری بایستی بیمار از ناحیه لگن و ستون فقرات معاینه شود؛ چراکه ممکن است بیماری با ضایعات دیگری همراه باشد.
در پاچنبری، مچ پا خم می شود و جلوی پا به طرف داخل می چرخد که برای تایید آن احتیاج به رادیوگرافی است و هرچه درمان پای چنبری زودتر شروع شود، بهتر است. پس بهتر است پس از تولد برای درمان پای چنبری سریعا به پزشک مراجعه کرد.
درمان پای چنبری
۱- روش Ponseti
کشش دادن پا به سمت موقعیت درست و گچ گیری هایی که به طور مکرر تغییر داده می شود.
مراحل درمان در ابتدا با گچ گیری انجام می شود که در روش ponseti (طرز خاصی از گچگیری) حدود ۸۰ درصد از انحراف اصلاح می شود و چنان چه اصلاح نشد، تحت عملیات جراحی قرار می گیرد.
این در شرایطی است که کودک بلافاصله پس از مشاهده پای چنبری به پزشک متخصص رسانده شود و گرنه در سنین بالا که مفاصل خشک می شوند، احتمال جراحی بسیار بالاتر می رود.
۲- پوشیدن بریس در شب ها
معمولا پس از گچ گیری ها به کار می رود.
افرادی که با عملیات گچ گیری بهبود می یابند، از آن پس نیاز به کفش و بریس(نوعی آتل پلاستیکی) دارند.
۳- جراحی
جراحی برای تصحیح مفاصل، رباط ها و تاندون های مبتلا می باشد. معمولا جراحی در سنین ۳، ۴ تا ۶ ماهگی صورت می گیرد.
۴- کفش های مخصوص
پس از عمل جراحی باید از کفش های مخصوص کلاب فوت و بریس استفاده کرد.
