عوامل زانوی پرانتزی

در حالت طبیعی ایستاده با زانوهای صاف، زمانی که قوزک ها کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند، نباید فاصله ای بین زانوها وجود داشته باشد.اگر به هر دلیلی فاصله بین زانوها افزایش یابد، درحالی که قوزک ها به هم چسبیده اند منجر به پای زانوی پرانتزی می گردد.به علت کمانی شدن پاها در این بیماری اصطلاح پرانتزی به کار می رود.در حالت پرانتزی شدن زانو  ساق پاها به سمت داخل انحراف می یابد.

علل

عواملی که باعث زانوی پرانتزی عبارتنداز:

– عدم هماهنگی در صفحه رشد ( در کودکان)

– بیماریی‌های که باعث کاهش ماده معدنی استخوان می شوند

– آرتروز(استئوآرتریت)

– پارگی رباط های زانو

– شکستگی‌های انتهایی استخوان ران که منجربه بد جوش خوردن شده اند

– آرتریت روماتوئید

زانوی پرانتزی در اطفال

پرانتزی شدن زانو در  اطفالی که تازه شروع به “راه رفتن” کرده اند معمولاً خود به خود اصلاح می شود.به این نوع از پرانتزی شدن زانوها، اصطلاح فیزیولوژیک بودن به کار می رود.زانوی پرانتزی در اطفال معمولاً تا هیجده ماهگی برطرف می‌شود و بنابراین نیاز به درمان خاصی ندارد.عقیده بر این است که چنین وضعیتی(پرانتزی شدن فیزیولوژیک)در کودکانی که زودتر از حالت طبیعی راه می افتند شایع تر است.

درجات خفیف زانوی پرانتزی در اطفال  شایع است.این نوع تغییر به درمان نیازی ندارد.البته اگر این عارضه تا پایان دوران کودکی اصلاح نشده باشد نیاز به درمان دارد.