درد کمر در دوران بارداری بسیار همه گیر است. دلایل شایع دردهای پشت و کمر در دوران بارداری شامل افزایش وزن، تغییر مرکز ایستایی بدن، عدم توازن عضلانی، تغییرات هورمونی (استروژن و ریلاکسین) است. هنگام بارداری، بدن هومورن ریلاکسین (Relaxin) آزاد میکند که اثری آرامبخش و تسکیندهنده در درد کمر دارد. همچنین هنگام زایمان بسیار مفید است. این هورمون باعث شلی و نرمی تاندونها و لگن می شود و اجازه خروج جنین از رحم و به دنیا آمدن نوزاد را میدهد. همین هورمون باعث نوع راهرفتن خانمهای باردار (مدل خاص تلوتلوخوردن) میشود.
افزون بر شل شدن لگن و آماده شدن آن برای مراحل بعدی، رحم نیز به رشد خود ادامه میدهد. این رشد رحم دو پیامد دارد؛ یکی اینکه باعث تغییر مرکز ایستایی بدن میشود و دیگری اینکه شلشدن تاندونهای رحمی باعث وارد آمدن فشار و کشش اضافی بر ستون مهرهها و عضلات اطراف آن میشود. عضلات رحمی که زیاد کشیده شدهاند چندان آماده این همه وزن رحم نیستند. بنابراین ستون فقرات و عضلات آن این وزن اضافی را تحمل میکنند و باعث درد کمر در بارداری می گردد .
اضافه وزن در قسمت جلویی بدن، مرکزثقل بدن و نیز نقاط فشار روی مفصلها و عضلات را تغییر میدهد و به ویژه در ناحیه لگن و کمرتان این امر باعث احتمال از دست رفتن تعادلتان می شود که البته در اواخر دوران بارداری تشدید میشود. بیشتر وقتها شما میتوانید از این دردها پیشگیری کرده یا آن را درمان کنید. برای راه رفتن بهتر و کمک به درد کمرتان سعی کنید در دوران بارداری از کفش های پاشنه بلند استفاده نکنید و به جای آن از صندل های بارداری استفاده کنید.صندل های بارداری با پاشنه کوتاه با انحنای مناسب به پا کنید. شلوارهای بارداری با بند شلوار نگهدارنده مناسب بپوشید. شاید پوشیدن کمربندهای بارداری در درمان درد کمر برخی افراد موثر باشد.
